Rineke Dijkstra 60/100

Na de kunstacademie werkte Rineke Dijkstra zeven jaar als freelance fotograaf voor grote bladen. Omdat ze vrij werk wilde maken, nam ze een sabbatical. Maar er gebeurde niets. Op de laatst vrije dag, kreeg ze een fiets ongeluk en brak haar heup. Om te revalideren ging ze dagelijks zwemmen, direct erna maakte ze een zelfportret. “Door de inspanning was ik te moe om een pose aan te nemen en daardoor ontstond een natuurlijke houding”. Dat was het begin van haar vrije werk.

Haar werk wordt vaak vergeleken met grote Hollandse meesters zoals Vermeer. Ze werd wereldberoemd door de foto’s van adolescenten op het strand. Ze gebruikt een grote camera waardoor er veel tijd en concentratie nodig is. Dat doet iets met de mensen voor de camera.

In Londen stond ik onverwacht tegenover haar meer dan levensgrote foto’s van vrouwen met hun baby net na de bevalling. Ik stond te trillen op mijn benen. Liefde, trots, oerkracht, uitputting, kwetsbaarheid, allemaal in één.

Er is een fijn interview met haar te horen bij Nooit meer slapen.

Als ik een foto maak, weet ik zelf ook nooit precies wat er gaat gebeuren. Ik ga altijd uit van de mensen. Ik regisseer niet echt, ik probeer er uit te halen wat in hen zit.

Rineke Dijkstra